ΑΛΕΞΙΘΥΜΙΑ: η μη κατανόηση της συναισθηματικής γλώσσας

“Δεν είσαι μπερδεμένος άνθρωπος.
Είσαι άνθρωπος χωρίς λέξεις για αυτό που νιώθει.”

Λες:
«Δεν ξέρω τι νιώθω»;

Ή ακόμη πιο συχνά:
«Δεν είμαι καλά»

Και κάπου εκεί τελειώνει η περιγραφή.

Χωρίς όνομα.
Χωρίς κατανόηση.
Χωρίς κατεύθυνση.

Υπάρχει ένας όρος στην ψυχολογία:

~Αλεξιθυμία~

Δεν σημαίνει ότι δεν έχεις συναισθήματα.
Σημαίνει ότι δεν έχεις μάθει τη γλώσσα τους.

Από μικροί μάθαμε να τα καταπιέζουμε, όχι να τα αναγνωρίζουμε.

«Μην κλαις», «μην θυμώνεις», «μην κάνεις έτσι».

Και έτσι μεγαλώσαμε χωρίς λεξιλόγιο για αυτό που συμβαίνει μέσα μας.

Όταν όμως δεν μπορείς να ονομάσεις κάτι, δεν μπορείς και να το καταλάβεις.

Και όταν δεν το καταλαβαίνεις, σε ελέγχει…

Έτσι, δεν λες «νιώθω φόβο»,
λες «είμαι αγχωμένος».

Δεν λες «νιώθω απόρριψη»,
λες «δεν με νοιάζει».

Δεν λες «χρειάζομαι σύνδεση»,
λες «θέλω να φύγω».

Και κάπως έτσι, χάνεις την επαφή με τον εαυτό σου.

Η επιστήμη έχει δείξει κάτι εντυπωσιακό.

Όταν ο άνθρωπος ονομάζει με ακρίβεια αυτό που νιώθει, ενεργοποιείται ο προμετωπιαίος φλοιός, το κέντρο ρύθμισης και επίγνωσης, και ταυτόχρονα μειώνεται η δραστηριότητα του κεντρου που σχετίζεται με τον φόβο και την ένταση.

Έρευνες του Matthew Lieberman στο UCLA έδειξαν ότι η απλή φράση «νιώθω θυμό» ή «νιώθω φόβο» δεν είναι απλώς περιγραφή.
Είναι ρύθμιση!

Με άλλα λόγια, όταν το συναίσθημα αποκτά όνομα, παύει να είναι χάος και γίνεται εμπειρία που μπορείς να διαχειριστείς.

Και εδώ βρίσκεται η λεπτή αλλά καθοριστική διαφορά:

Άλλο να ονομάζεις
και άλλο να ταυτίζεσαι.

Όταν λες «είμαι θυμωμένος», γίνεσαι το συναίσθημα.
Όταν λες «νιώθω θυμό», το παρατηρείς.

Και αυτή η μικρή μετατόπιση
είναι η αρχή της ελευθερίας.

Το συναίσθημα είναι ενέργεια.
Όταν δεν το βλέπεις, σε καταλαμβάνει.
Όταν το πολεμάς, το ενισχύεις.
Όταν το ονομάζεις, το περιέχεις!

Δεν σε πνίγει το συναίσθημα.
Σε πνίγει το ότι δεν έχεις λέξεις για αυτό.

Η αλεξιθυμία δεν φαίνεται πάντα.

Μπορεί να είσαι λειτουργικός, λογικός, «δυνατός».
Και ταυτόχρονα να μην ξέρεις τι πραγματικά σου συμβαίνει.

Και τότε η ζωή γίνεται αντίδραση, όχι επίγνωση.

Η αυτογνωσία πολλες φορές ξεκινά με την ονοματοθεσία μιας συναισθηματικης κατάστασης με αλήθεια και σαφήνεια!

Αν αυτό που νιώθεις τώρα είχε ένα όνομα, ποιο θα ήταν;
Κανε το τεστ και να δεις ποσο πιο εύκολα έρχεται η κατανόηση και ο έλεγχος του θυμοειδούς!

Με Αγάπη

Διονυσία
♥️