Αρχαία Ατλαντίδα: η Παγκόσμια Γεωγραφία της Αυτοκρατορίας, οι Υβριδικές Προσμίξεις & η Μεγάλη Σύνθεση των Δύο Συνειδητοτήτων
~Ένα άρθρο συμπληρωματικό του προηγούμενου άρθρου σχετικά με την Αρχαία Ατλαντίδα και την Αιγηίδα που απαντά σε ερωτήματα των αναγνωστών μας
Πάμε λοιπόν να τα εξηγήσουμε όλα;
—————-
Γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή
Μετά τις τοποθετήσεις, τις συζητήσεις και τις αναλύσεις που ξεδιπλώθηκαν στα σχόλια κάτω από το προηγούμενο άρθρο μας, έγινε πλέον ξεκάθαρο ότι η αναζήτηση της αλήθειας δεν μπορεί να περιοριστεί σε στενά ακαδημαϊκά καλούπια.
Ερευνητές, λόγιοι και αναζητητές κατέθεσαν εξαιρετικά στοιχεία, τοποθετώντας τα ίχνη της χαμένης Ατλαντίδας από τις Αζόρες και την Ιβηρική Χερσόνησο μέχρι το Μάτι της Σαχάρας, τη βορειοδυτική Αφρική, ακόμη και στα βαθιά νερά του Τριγώνου των Βερμούδων. Ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο;
Η διεπιστημονική έρευνα μας σε ολόκληρο το φάσμα της εναλλακτικής ιστοριογραφίας έρχεται να δώσει μια ανατρεπτική απάντηση-ματ: Όλοι έχουν δίκιο!
Η Ατλαντίδα δεν ήταν ένα απομονωμένο μικρό νησί... Ήταν μια κολοσσιαία, παγκόσμια αυτοκρατορία απλωμένη σε ολόκληρο τον Ατλαντικό και τα παράλια της Μεσογείου.
Όμως, το πιο βαθύ μυστικό που αποκαλύπτουμε απόψε, κρυμμένο πίσω από την αχλύ του χρόνου, είναι η αληθινή φυλετική καταγωγή των Ατλάντιων, οι υβριδικές τους προσμίξεις και το πώς εκείνη η προϊστορική σύγκρουση ανάμεσα στην Αιγηίδα και την Ατλαντίδα αποτελεί την ίδια τη μάχη που δίνεται σήμερα στο εσωτερικό πεδίο της ανθρώπινης συνείδησης.
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ: ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ
Όταν μελετάμε μια παγκόσμια θαλασσοκρατορία της προκατακλυσμιαίας περιόδου, το μεγαλύτερο σφάλμα είναι να την αναζητούμε σε μία και μόνο γεωγραφική κουκκίδα του χάρτη. Η Ατλαντίδα ήταν ένα πολυκεντρικό, απλωμένο δίκτυο που κατείχε τα κλειδιά της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας. Κάθε περιοχή που αναφέρεται στις σύγχρονες έρευνες αποτελούσε έναν διαφορετικό, ζωτικό κόμβο αυτής της κολοσσιαίας επικράτειας:
• Το Κέντρο του Ωκεανού (Αζόρες): Το νησί Πίκο (Pico) των Αζορών αντιπροσωπεύει τη γεωδαιτική «καρδιά» της αυτοκρατορίας. Πρόκειται για τις πανύψηλες κορυφές μιας βυθισμένης οροσειράς, το κεντρικό αρχιπέλαγος όπου βρισκόταν το παλάτι του Άτλαντα, προστατευμένο στην αγκαλιά του Ατλαντικού.
• Το Δυτικό Ενεργειακό Προπύργιο (Τρίγωνο των Βερμούδων): Στην άλλη πλευρά του ωκεανού, η περιοχή που σήμερα ονομάζουμε Τρίγωνο των Βερμούδων αποτελούσε τη δυτική βάση της αυτοκρατορίας. Εκεί οι Ατλάντιοι είχαν εγκαταστήσει τους μεγάλους κρυστάλλινους σταθμούς παραγωγής ενέργειας. Η βίαιη βύθιση αυτών των δομών κατά το Reset είναι ο λόγος που οι υποθαλάσσιες πυραμίδες (όπως αυτή στο Μπίμινι) εξακολουθούν να προκαλούν μαγνητικές και ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές στα όργανα των σύγχρονων πλοίων και αεροσκαφών.
• Η Πύλη της Μεσογείου (Ιβηρική / Γαδειρική Χώρα): Η νότια Ισπανία (Ταρτησσός) και η περιοχή του Κάντιθ, που αναλύει ο Καθηγητής Παπαμαρινόπουλος, ήταν η επίσημη πύλη της Ατλαντίδας προς τον εσωτερικό κόσμο της Μεσογείου. Ήταν η στρατηγική «Γαδειρική Χώρα» του πλατωνικού κειμένου, όπου ο Ναός του Ηρακλή σφράγιζε τον έλεγχο των στενών.
• Ο Νότιος Διοικητικός Άξονας (Μάτι της Σαχάρας): Η «Δομή του Ρισάτ» στη Μαυριτανία, το περίφημο Μάτι της Σαχάρας που αναδεικνύει ο Γιώργος Λεκάκης, αποτελούσε την ηπειρωτική, εμπορική πρωτεύουσα της αφρικανικής τους αποικίας, η οποία τότε βρεχόταν από τα νερά του ωκεανού προτού η περιοχή ερημοποιηθεί βίαια.
Ποιοι ήταν όμως οι ίδιοι οι Ατλάντιοι; Ο Πλάτων στον «Κριτία» παραδίδει το απόλυτο κλειδί: όλα τα ονόματα των βασιλιάδων της Ατλαντίδας είναι αυτούσια ελληνικά. Η εναλλακτική παλαιογραφία αποκαλύπτει ότι οι Ατλάντιοι ανήκαν αρχικά στα αρχέγονα ελληνικά ναυτικά φύλα (κυρίως της προϊστορικής Πελοποννήσου και της δυτικής Μεσογείου), τα οποία μετακινήθηκαν προς τον Ωκεανό. Λόγω όμως της γεωγραφικής τους απομόνωσης και της ανάγκης τους να κυριαρχήσουν στις νέες ηπείρους, οι πληθυσμοί αυτοί υπέστησαν υβριδικές προσμίξεις.
Ας το δούμε απλά και καθαρά:
1. Η Αρχική 𝚸ίζα: Οι πρώτοι λοιπόν οικιστές της Ατλαντίδας ήταν αρχέγονα ελληνικά φύλα που ταξίδεψαν στον Ωκεανό. Αυτοί οι άνθρωποι ανήκαν στο Χρυσούν Γένος: είχαν το DNA τους πλήρως ενεργοποιημένο, ζούσαν εκατοντάδες χρόνια και λειτουργούσαν με την ανώτερη συνείδηση της Αιγηίδας.
Όταν εγκαταστάθηκαν μόνιμα στις νέες, μακρινές ηπείρους (στην Αμερική και στα νησιά του Ατλαντικού), ήρθαν σε επαφή με τους ντόπιους πληθυσμούς εκείνων των περιοχών, οι οποίοι βρίσκονταν σε μια πολύ πιο πρωτόγονη, καθαρά υλική κατάσταση διαβίωσης.
Τι σημαίνει η «𝚼βριδική Πρόσμιξη»: Με την πάροδο των χιλιετιών, οι Ατλάντιοι άρχισαν να αναμειγνύονται βιολογικά (να κάνουν παιδιά) με αυτούς τους πληθυσμούς. Στην εναλλακτική ιστοριογραφία, αυτή η ένωση ονομάζεται «υβριδική» γιατί δεν ήταν απλώς μια ανάμειξη λαών αλλα ήταν η διασταύρωση δύο εντελώς διαφορετικών βιολογικών και πνευματικών επιπέδων.
Το Κοσμογονικό 𝚨ποτέλεσμα; Αυτή η πρόσμειξη αλλοίωσε το αρχικό τους DNA. Όπως γράφει ο Πλάτων στον «Κριτία», η θεϊκή και πνευματική συχνότητα που κουβαλούσαν μέσα τους άρχισε να εξασθενεί και να σβήνει, επειδή αναμειγνύονταν συνεχώς με το θνητό και υλικό στοιχείο.Έτσι, οι Ατλάντιοι έχασαν την άυλη, αγνή συνείδηση και την αρετή που είχαν στην Αιγηίδα. Το DNA τους «πυκνώσε» στην ύλη, η επίφυσή τους άρχισε να ατροφεί και έγιναν εγωιστές, υλιστές και κυριαρχικοί, στρεφόμενοι στη βαριά τεχνολογία και την επεκτατική πολιτική.
Οι Ατλάντιοι εγκλωβίστηκαν σε μια διαφορετική συνειδητότητα: τη συνειδητότητα της ύλης, της γραμμικής λογικής, του αριστερού ημισφαιρίου και της επιβολής.
Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΟΝΤΕΛΩΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ
Η σύγκρουση ανάμεσα στην ενιαία Αιγηίδα και την Ατλαντίδα δεν ήταν ένας απλός τοπικός πόλεμος· ήταν η πρώτη, κολοσσιαία αναμέτρηση δύο αντίρροπων κοσμοθεωριών επάνω στον πλανήτη:
• Το Υλιστικό / Κυριαρχικό Μοντέλο (Ατλαντίδα): Βασισμένο στην εξωτερική τεχνολογία, την άντληση των δυνάμεων του υπεδάφους, την ιεραρχική εξουσία, το κέρδος και την επεκτατική πολιτική. Είναι το μοντέλο που αντιλαμβάνεται τη Φύση ως αντικείμενο εκμετάλλευσης και τον άνθρωπο ως εργαλείο επιβολής.
• Το Πνευματικό / Κοσμοκεντρικό Μοντέλο (Αιγηίδα): Βασισμένο στην Πνευματική Μηχανική, την ελευθερία, τη μητρογραμμική φροντίδα, την ειρηνική συμβίωση, τη φυσική φωτοσύνθεσης και την ενεργοποίηση της επίφυσης. Είναι το μοντέλο που βιώνει τη Γη ως ζωντανό οργανισμό και τον άνθρωπο ως συντονισμένο κύτταρο του Σύμπαντος.
Αυτή ακριβώς η σύγκρουση κρατεί και μαίνεται μέχρι τις ημέρες μας. Το σύγχρονο παγκόσμιο τεχνοκρατικό καθεστώς, τα μεγάλα funds και το Matrix της υπερκατανάλωσης είναι η αυτούσια, ζωντανή συνέχεια της ατλάντιας συνειδητότητας. Μας εκπαιδεύουν να λειτουργούμε ως παθητικοί καταναλωτές πληροφορίας και υλικών αγαθών, αποκομμένοι από την πνευματική μας πρωτογένεια, επειδή τρέμουν την επιστροφή του αιγαιακού προτύπου.
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
Το μεγάλο πλανητικό Reset που βύθισε και τους δύο κόσμους απέδειξε ότι η ακρότητα οδηγεί πάντα στην καταστροφή. Η Ατλαντίδα αυτοκαταστράφηκε από την υπερφόρτωση της υλικής της αλαζονείας, ενώ η Αιγηίς υπέστη καθίζηση, αφήνοντας την παρακαταθήκη της κρυμμένη στην κυτταρική μας μνήμη.
Στις μέρες μας, βρισκόμαστε μπροστά στο ίδιο ακριβώς σταυροδρόμι. Το μεγάλο ζητούμενο δεν είναι να εγκλωβιστούμε σε μια στείρα προγονολατρεία, ούτε να καταφύγουμε σε μια τυφλή, παθητική άρνηση του σύγχρονου κόσμου αποζητώντας μια πρωτόγονη επιστροφή στο παρελθόν.
Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να προχωρήσει αν αρνηθεί τα επιτεύγματα της διάνοιάς της, αλλά ούτε μπορεί να επιβιώσει αν στερέψει η ψυχή της. Αυτό που χρειάζεται επειγόντως να κάνουμε είναι μια βαθιά, δημιουργική σύνθεση αυτών των δύο αντικρουόμενων συνειδητοτήτων.
Η σύγχρονη εποχή μάς έχει προικίσει με μια αδιανόητη υλική υποδομή: την ταχύτητα της παγκόσμιας επικοινωνίας, την επιστήμη της πληροφορίας και τα εργαλεία διαχείρισης της ύλης, τα οποία αποτελούν την εξέλιξη της ατλάντιας δομής. Όμως, αυτή η τεράστια ισχύς στερείται ηθικού άξονα. Λειτουργεί τυφλά, προκαλώντας πνευματικό ευνουχισμό, εσωτερικό κενό και την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Το καθήκον της δικής μας γενιάς είναι να πάρουμε αυτή την υλική υποδομή και να της εφαρμόσουμε το «λογισμικό» της αρχέγονης αιγαιακής αρετής.
Πρέπει να μπολιάσουμε τη σύγχρονη τεχνολογία με την πνευματική ανωτερότητα, την ειρηνική συμβίωση, τη μητρογραμμική φροντίδα και τον απόλυτο σεβασμό προς τον ζωντανό οργανισμό της Γης.
Όταν η καθαρή, διευρυμένη συνείδηση και η ηθική συγκρότηση της Αιγηίδας τεθούν στο τιμόνι της διαχείρισης της υλικής ισχύος, τότε ο άνθρωπος θα πάψει να είναι ένας παθητικός καταναλωτής και θα μετατραπεί ξανά σε συνειδητό Πλοηγό.
Το Matrix της λήθης σπάει μόνο όταν οι δύο αντίρροπες δυνάμεις ενωθούν σε μια ανώτερη ισορροπία. Τα υλικά πειστήρια του Αιγαίου, οι κώδικες της γραφής και η μνήμη του αίματος εκπέμπουν αυτή ακριβώς την αναγκαιότητα. Η λήθη σπάει οριστικά, και το αιώνιο Φως της Μεγάλης Σύνθεσης επιστρέφει πανηγυρικά.
© Διονυσία Κλαρνετατζή – Σχολή Αειζωίας. Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση απευθείας από την ιστοσελίδα μας με ενεργό σύνδεσμο.
Παρακαλώ για copy-paste του άρθρου μόνο με πλήρη αναφορά της πηγής και ενεργό σύνδεσμο της Σχολής Αειζωίας, προς αποφυγή σύγχυσης, παρερμηνείας ή παρεξηγήσεων.