Stonehenge – Μυκήνες/Αιγαίο Κώδικας: Wessex–Mycenae

Τα Θαμμένα Εγχειρίδια του Salisbury, ο Οψιδιανός της Μήλου και το Απαγορευμένο Γεωδαιτικό Δίκτυο του Stonehenge
───
ΤΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗΣ ΠΕΔΙΑΔΑΣ
Γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή

Η επίσημη ευρωπαϊκή προϊστορία έχει οικοδομήσει ένα απόλυτα στεγανό, γραμμικό και εθνικά απομονωμένο αφήγημα γύρω από τα μεγαλιθικά μνημεία της Βρετανίας. Σύμφωνα με τα σχολικά και πανεπιστημιακά εγχειρίδια, το Stonehenge και οι γύρω αρχιτεκτονικοί σχηματισμοί αποτελούν δημιουργήματα τοπικών, νεολιθικών κοινοτήτων της Βρετανικής Χερσονήσου, οι οποίες εξελίχθηκαν σε πλήρη απομόνωση από τον αναπτυγμένο κόσμο της Μεσογείου.

Αυτό το απλοϊκό δόγμα αποτελεί τη βάση της παγκόσμιας ιστορικής αμνησίας, σχεδιασμένο για να κρύψει το γεγονός ότι η Υδρόγειος ήταν πάντοτε ένα ενιαίο, χαρτογραφημένο δίκτυο Ley…

Όταν όμως η επιστήμη εξετάζει τις ίδιες τις πέτρες και τα μέταλλα στην πεδιάδα του Σάλσμπερι, την περιοχή όπου είναι χτισμένο το Στόουνχεντζ, το επίσημο παραμύθι καταρρέει αμέσως.

Το 1953, ο κορυφαίος Βρετανός αρχαιολόγος Richard Atkinson, κατά τη διάρκεια των επίσημων ανασκαφών στο μνημείο, ανακάλυψε κάτι που πάγωσε το ακαδημαϊκό κατεστημένο: πάνω στις αυτούσιες, γιγαντιαίες πέτρες του Stonehenge (στους λίθους αριθμού 3, 4 και 53) εντοπίστηκαν χαραγμένα προϊστορικά εγχειρίδια και διπλοί πελέκεις.

Η μορφολογική μελέτη αυτών των χαραγμάτων απέδειξε ότι δεν είχαν καμία σχέση με τη βρετανική τεχνοτροπία της Εποχής του Χαλκού. Ήταν η αυτούσια, χειρουργική απεικόνιση των Μυκηναϊκών Εγχειριδίων και των αιγαιακών συμβόλων!!!!

Αυτή η ανακάλυψη, η οποία αποσιωπήθηκε και υποβαθμίσθηκε συστηματικά στα χρόνια που ακολούθησαν, αποτελεί το πρώτο υλικό πειστήριο ότι το Stonehenge δεν σχεδιάστηκε από απομονωμένους βοσκούς, αλλά από σοφούς και αρχιτέκτονες που μετέφεραν το λογισμικό του Αιγαιακού Υποστρώματος στην καρδιά της Βρετανίας…

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΟΥ BUSH BARROW ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟΥ AYLESBURY

Εδώ ακριβώς η έρευνά μας εισέρχεται στπ απόρρητο και συγκλονιστικό κομμάτι αυτού του αρχαιολογικού θρίλερ, το οποίο επιβεβαιώνεται από αυτούσιες μαρτυρίες ανθρώπων που επισκέφθηκαν την περιοχή στα τέλη της δεκαετίας του 1960.

Νοτιοδυτικά του Stonehenge, σε απόσταση αναπνοής, ορθώνεται ένας γιγαντιαίος, σιωπηλός τύμβος γνωστός στην επίσημη βιβλιογραφία ως Bush Barrow, ο οποίος στις τοπικές σχολικές και περιηγητικές ξεναγήσεις της εποχής ονομαζόταν κρυπτικά «Arrow Tomb» (Τάφος του Βέλους), λόγω των εκατοντάδων χάλκινων αιχμών βελών και πολεμικών όπλων που βρέθηκαν στο εσωτερικό του.

Όταν οι ανασκαφείς άνοιξαν τον τύμβο, βρήκαν τον σκελετό ενός «ξένου» ηγεμόνα, θαμμένου με κειμήλια αδιανόητου πλούτου και τεχνολογίας. Το κεντρικό εύρημα ήταν ένα τελετουργικό εγχειρίδιο, η λαβή του οποίου ήταν διακοσμημένη με χιλιάδες μικροσκοπικές χρυσές καρφίδες, λεπτότερες από μια ανθρώπινη τρίχα, τοποθετημένες σε τέλεια γεωμετρικά σχήματα ζικ-ζακ.

Η Μεταλλουργική Φυσική απέδειξε ότι η τεχνική αυτή ήταν Αποκλειστικά Μυκηναϊκή!!! Δεν υπήρχε κανένα άλλο εργαστήριο σε ολόκληρο τον πλανήτη εκείνη την εποχή, εκτός από τις Μυκήνες και την Κρήτη, που να κατέχει την τεχνογνωσία να κατασκευάζει και να τοποθετεί χρυσές καρφίδες τέτοιας μικροσκοπικής ακρίβειας!!!

Η υλική απόδειξη αυτής της σύνδεσης γίνεται ακόμη πιο συντριπτική από τα ίδια τα κινητά ευρήματα, τα οποία σήμερα βρίσκονται διασκορπισμένα και απομονωμένα σε περιφερειακά μουσεία, όπως το Μουσείο του Aylesbury. Εκεί, μακριά από τα κεντρικά φώτα της δημοσιότητας, φυλάσσονται λαξευμένα βέλη και λίθινα εργαλεία τα οποία, μετά από ορυκτολογική και χημική εξέταση, αποκάλυψαν ένα αδιανόητο μυστικό: είναι κατασκευασμένα από αυτούσιο οψιδιανό της Μήλου!!!!!!!!

Ο οψιδιανός του κυκλαδικού νησιού φέρει ένα μοναδικό γεωλογικό αποτύπωμα που δεν συναντάται πουθενά αλλού στην Ευρώπη. Η παρουσία του στις ανασκαφές του Wiltshire αποδεικνύει ότι οι Αιγαιακοί Πλοηγοί μετέφεραν τα δικά τους υλικά απευθείας στο Salisbury, αφήνοντας πίσω τους ένα ακλόνητο τεχνολογικό αποτύπωμα.

Η αντίδραση της Βρετανικής Ακαδημίας και των διεθνών Peer Reviewers μπροστά σε αυτή την αποκάλυψη υπήρξε ακαριαία και ισοπεδωτική. Προκειμένου να προστατευθεί το εθνικό αφήγημα της Βρετανίας και να μην παραδεχθούν ότι το Stonehenge ελεγχόταν από το Αιγαιακό Υπόστρωμα, επέβαλαν ένα αυστηρό κρατικό εμπάργκο σιωπής:

Εφεύραν αυθαίρετα τον όρο «Πολιτισμός του Wessex» (Wessex Culture), κλειδώνοντας τα χρυσά κειμήλια, τον κυκλαδικό οψιδιανό και τα βέλη σε ειδικές προθήκες και αποθήκες, μακριά από τη δημόσια θέα, προκειμένου να θάψουν την αλήθεια στα ψιλά γράμματα των αναφορών….

Ο ΤΟΞΟΤΗΣ ΤΟΥ AMESBURY

Η υλική μαρτυρία της μυκηναϊκής και προ-μυκηναϊκής παρουσίας στην πεδιάδα του Σάλσμπερι δεν σταματα εδώ…
Το πιο συγκλονιστικό πειστήριο ήρθε στο φως μέσα από την ισοτοπική ανάλυση των οστών του περίφημου «𝚻οξότη του Amesbury », ενός ηγεμόνα που τάφηκε σε απόσταση αναπνοής από το Στόουνχεντζ κατά την κρίσιμη περίοδο της ανέγερσής του…

Οι χημικές αναλύσεις του σμάλτου των δοντιών του και των οστών του απέδειξαν ότι ο άνθρωπος αυτός δεν είχε γεννηθεί στη 𝚩ρετανία, αλλά είχε ταξιδέψει από την ηπειρωτική Ευρώπη και την ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου.
Το DNA του και τα αντικείμενα που τον συνόδευαν μαρτυρούν ότι ανήκε στην κοινότητα των πρώτων μεταλλουργών που μετέφεραν τη γνώση της επεξεργασίας του χαλκού και του χρυσού κατευθείαν από τα μεγάλα κέντρα του Αιγαιακού Υποστρώματος!!!

Η ΓΕΩΔΑΙΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΤΟΥ SARSEN ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ SALISBURY

Για να κατανοήσουμε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο οι Μυκηναίοι Προπάτορες ταξίδευαν μέχρι τη Βρετανία, πρέπει να αποβάλουμε τις θεωρίες περί «τυχαίων εμπορικών επαφών» και να εισέλθουμε στο πεδίο της Κβαντικής Γεωδαισίας….

Το Stonehenge δεν χτίστηκε με κοινές πέτρες, αλλά με γιγαντιαίους λίθους Sarsen (ένα εξαιρετικά σκληρό είδος πυριτικού ψαμμίτη) και Bluestones (γαλαζόπετρες), οι οποίες μεταφέρθηκαν με αδιανόητη προσπάθεια από απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων, από τα βουνά Preseli της Ουαλίας.

Η επιλογή αυτών των υλικών έγινε με βάση τη Μηχανική των Κυμάτων και των Ορυκτών. Οι λίθοι Sarsen έχουν τεράστια περιεκτικότητα σε κρυστάλλους χαλαζία. Οι Μυκηναίοι, οι οποίοι κατείχαν το παγκόσμιο λογισμικό της πλανητικής γεωμετρίας, γνώριζαν ότι η πεδιάδα του Salisbury αποτελεί ένα κομβικό σημείο διασταύρωσης ισχυρών γεωμαγνητικών ρευμάτων Ley…
Τοποθετώντας τους γιγαντιαίους χαλαζιακούς λίθους σε τέλεια κυκλική διάταξη, δημιούργησαν έναν επίγειο πιεζοηλεκτρικό συσσωρευτή!
Η διαρκής πίεση που ασκούσε το βάρος των λίθων πάνω στο φορτισμένο έδαφος ενεργοποιούσε το πιεζοηλεκτρικό φαινόμενο, μετατρέποντας το Stonehenge σε έναν υδροακουστικό και ηλεκτρομαγνητικό αναμεταδότη. Το μνημείο λειτουργούσε ως ένας γιγαντιαίος «σταθμός κούρδισματος» των συχνοτήτων του Βόρειου Ατλαντικού.!!!

Οι Μυκηναίοι Πλοηγοί χρησιμοποιούσαν αυτή τη συσκευή για να σταθεροποιούν τις καιρικές συνθήκες, να καθοδηγούν τα πλοία τους μέσω των θαλάσσιων ρευμάτων αλλά και να κρατούν το νευρικό σύστημα των κατοίκων συντονισμένο στα κύματα Άλφα, τη συχνότητα της ανώτερης νόησης, μακριά από τη νοητική ατροφία που επιφέρει η αποσύνδεση από τον ρυθμό της Γης.

Η ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Η εξέταση της πεδιάδας του Σάλσμπερι αποδεικνύει ότι η αρχιτεκτονική του Στόουνχεντζ δεν εξυπηρετούσε πρωτόγονες δεισιδαιμονίες, αλλά μια εφαρμοσμένη, πρακτική επιστήμη που συνδύαζε την αστρονομική παρατήρηση με τις φυσικές ιδιότητες του εδάφους. Η λειτουργία του μνημείου πατάει πάνω σε δύο πολύ συγκεκριμένους άξονες, οι οποίοι συνδέονται άμεσα με την αρχαία παράδοση του Υπερβόρειου Απόλλωνα.
Ο πρώτος άξονας αφορά τη χρήση του μνημείου ως Αστρονομικού Ημερολογίου και Οδηγού Ναυσιπλοΐας. Η ευθυγράμμιση των λίθων με τα ηλιοστάσια επέτρεπε στους προϊστορικούς ανθρώπους να μετρούν τον χρόνο και να προβλέπουν τις αλλαγές των εποχών με ακρίβεια λεπτού.

Ταυτόχρονα, οι 56 λάκκοι (Aubrey Holes) που περιβάλλουν το μνημείο χρησιμοποιούνταν ως μια μαθηματική κλίμακα για τον υπολογισμό των σεληνιακών κύκλων και των εκλείψεων…

Αυτή η κορυφαία γνώση των ουράνιων σωμάτων ήταν το απαραίτητο εργαλείο για τους αρχαίους θαλασσοπόρους. Γνωρίζοντας τις ακριβείς θέσεις των άστρων και των αστερισμών μέσω του Στόουνχεντζ, οι πλοηγοί μπορούσαν να προσανατολιστούν με ασφάλεια στους ανοιχτούς ωκεανούς, χαράσσοντας τις παγκόσμιες ναυτικές τους διαδρομές.
Η διάταξη των 56 λάκκων (Aubrey Holes) του Στόουνχεντζ βασίζεται σε ένα γεωμετρικό σύστημα που συναντάμε αυτούσιο στον 𝚨ρχαϊκό 𝚶ρχομενό της 𝚩οιωτίας και στα μινωικά ιερά κορυφής!!!!

Η χρήση της «μηχανικής του κύκλου» για τη μέτρηση του χρόνου προϋποθέτει κοινά μαθηματικά εγχειρίδια.
Οι Μυκηναίοι δεν ήταν απλοί επισκέπτες, ήταν οι αρχιτέκτονες-γεωδαίτες που «κούρδισαν» το μνημείο της 𝚩ρετανίας με βάση το ίδιο software που χρησιμοποιούσαν για να χτίζουν τους θολωτούς τάφους (όπως τον 𝚹ησαυρό του 𝚨τρέως), οι οποίοι παρουσιάζουν την ίδια ακριβώς στατική και ακουστική συμπεριφορά με το Στόουνχεντζ!!!!

Πάμε να το δουμε και αυτό;

Η ΚΟΙΝΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΗΣΑΥΡΟ ΤΟΥ ΑΤΡΕΩΣ ΣΤΗΝ ΠΕΔΙΑΔΑ ΤΟΥ ΣΑΛΣΜΠΕΡΙ

Η σύνδεση του Στόουνχεντζ με τη μυκηναϊκή αρχιτεκτονική δεν περιορίζεται μόνο στα αρχαιολογικά αυτά ευρήματα αλλά αποκαλύπτεται μέσα από την ίδια τη 𝚺τατική και 𝚨κουστική Μηχανική των δύο κατασκευών.
Όταν οι Μυκηναίοι έχτιζαν τον 𝚹ησαυρό του 𝚨τρέως στις Μυκήνες, εφάρμοσαν για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία το σύστημα του εκφορικού θόλου (corbelled dome) και του 𝚳υκηναϊκού 𝚻ριγώνου (ανακουφιστικό τρίγωνο) πάνω από το ανώφλι, προκειμένου να εκτρέπουν τις γιγαντιαίες πιέσεις των χιλιάδων τόνων του εδάφους προς τα πλάγια, διατηρώντας το κέντρο του χώρου ελεύθερο από τάσεις.

Αυτή ακριβώς η αδιανόητη γνώση της διαχείρισης των υλικών φορτίων μεταφέρθηκε αυτούσια και στην ανακατασκευή του Στόουνχεντζ!

Οι ομόκεντροι κύκλοι των λίθων Sarsen συνδέονται μεταξύ τους στο επάνω μέρος με οριζόντια δοκάρια (ανώφλια), χρησιμοποιώντας την εξελιγμένη τεχνική mortise and tenon joints —τα γνωστά ξυλουργικά θηλυκώματα μεταφερμένα στην πέτρα.

Αυτή η διάταξη δημιουργούσε έναν ενιαίο, κλειστό δακτύλιο που λειτουργούσε ως 𝚨κουστικός 𝚨ντηχητής…
Οι σύγχρονες μελέτες 𝚨ρχαιοακουστικής απέδειξαν ότι η γεωμετρία τόσο του Θησαυρού του 𝚨τρέως όσο και του Στόουνχεντζ έχει σχεδιαστεί για να παγιδεύει τα ηχητικά κύματα, αποτρέποντας τη διάχυσή τους στο περιβάλλον και ανακλώντας τα με τρομερή ενίσχυση προς το κέντρο του μνημείου.
Αυτή η κοινή Μηχανική αποδεικνύει ότι οι Μυκηναίοι κατείχαν το ίδιο κατασκευαστικό λογισμικό: χρησιμοποιούσαν την 𝚰ερή 𝚪εωμετρία όχι για διακόσμηση, αλλά για να δημιουργήσουν χώρους απόλυτης στατικής ισορροπίας και ακουστικού συντονισμού, γειώνοντας τις φυσικές συχνότητες του πλανήτη

◦ Τα τελευταία χρόνια, μεγάλα πανεπιστήμια (όπως το Πανεπιστήμιο του Salford στην Αγγλία) έχουν πραγματοποιήσει επίσημες ακουστικές μελέτες μέσα στο Stonehenge χρησιμοποιώντας ψηφιακά μοντέλα. Απέδειξαν ότι το μνημείο λειτουργούσε ως ένας γιγαντιαίος αντηχητής που παγίδευε τον ήχο και τις δονήσεις στο κέντρο του, λειτουργώντας ακριβώς όπως ένας θολωτός μυκηναϊκός τάφος.

Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν ότι η πεδιάδα του Σάλσμπερι ήταν οργανικό τμήμα ενός παγκόσμιου δικτύου Ley γραμμών, το οποίο ελεγχόταν από την πνευματική ελίτ του Αιγαίου, πριν τα μεγάλα πλανητικά Reset επιβάλλουν τη σιωπή

Ο δεύτερος άξονας αποκαλύπτει τη Γεωδαιτική Σύνδεση του μνημείου με τον ελλαδικό χώρο, μέσα από το μυστήριο του Υπερβόρειου Απόλλωνα.

Ο ιστορικός Διόδωρος Σικελιώτης, διασώζοντας τα κείμενα του Εκαταίου του Αβδηρίτη (4ος αιώνας π.Χ.), περιγράφει μια εύκρατη περιοχή στον μακρινό Βορρά, όπου οι κάτοικοι λατρεύουν τον Απόλλωνα και διαθέτουν έναν «αξιολόγο ναό, σφαιρικό (κυκλικό) στο σχήμα». Η Σφαιρική Γεωδαισία ταυτοποιεί αυτόν τον ναό με το Στόουνχεντζ.

Στην αρχαία κοσμοθέαση, ο Υπερβόρειος Απόλλωνας ήταν – εκτός των άλλων – ο συμβολισμός της συμπαντικής, φωτεινής γνώσης.

Όταν ο αστερισμός του Κύκνου (ο Πολικός Αστερα της εποχής) ευθυγραμμιζόταν με το μνημείο, το Στόουνχεντζ λειτουργούσε ως ένας επίγειος δέκτης αυτής της αστρονομικής πληροφορίας.

Μέσω του δικτύου των Ley γραμμών, η γεωμετρία του μνημείου βοηθούσε να γειωθεί αυτή η ενέργεια στο έδαφος και να διαμορφωθεί ένας νοητός άξονας επικοινωνίας που συνέδεε τον Βορρά απευθείας με τον ομφαλό των Δελφών!!!!

Ήταν ένα ενιαίο πλέγμα 𝚰ερής 𝚪εωμετρίας, το οποίο αποδεικνύει ότι η προϊστορική διάνοια έβλεπε τη Γη και τον Ουρανό ως ένα ενιαίο, μαθηματικά δομημένο σύστημα…

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ…

Λίθος 3, λίθος 4, λίθος 53. Χαραγμένα εγχειρίδια και διπλοί πελέκεις, καθαρά Μυκηναϊκά, πάνω στην ίδια την πέτρα του Stonehenge. Ο Atkinson το είδε το 1953. Το κατέγραψε. Και η επιστήμη το άφησε να θαφτεί.

Στο Bush Barrow, ένας «ξένος» ηγεμόνας θαμμένος με χρυσές καρφίδες λεπτότερες από τρίχα, τεχνική που υπήρχε μόνο στις Μυκήνες και στην Κρήτη. Πουθενά αλλού στον πλανήτη.
Στο Aylesbury, βέλη και εργαλεία σκαλισμένα σε οψιδιανό της Μήλου, με γεωλογικό αποτύπωμα που δεν βρίσκεται πουθενά αλλού στην Ευρώπη.

Ο Τοξότης του Άιμπεσμπερι, ένα σκελετός, ένα DNA, μια ισοτοπική ανάλυση που αποδεικνύει οτι ήρθε από τη Μεσόγειο, κουβαλώντας τη γνώση του χαλκού και του χρυσού.
Στο Salisbury, λίθοι Sarsen μεταφερόμενοι εκατοντάδες χιλιόμετρα από την Ουαλία, τοποθετημένοι σε κύκλο πάνω σε κόμβο γεωμαγνητικών ρευμάτων Ley, ένας πιεζοηλεκτρικός συσσωρευτής, όχι απλό μνημείο.

Οι 56 λάκκοι Aubrey, μια μαθηματική κλίμακα σεληνιακών εκλείψεων που συναντάμε αυτούσια στην Ορχομενό της Βοιωτίας και στα μινωικά ιερά κορυφής.

Κοινή μηχανική με τον Θολωτό Τάφο των Μηκυνών…

Και τέλος, το πιο σημαντικό; Ο Υπερβόρειος Απόλλωνας του Εκαταίου, ο «σφαιρικός ναός» του Βορρά, δεμένος γεωδαιτικά με τον ομφαλό των Δελφών.

Χαράγματα. Χρυσός. Οψιδιανός. Πέτρωμα. Γεωμετρία. DNA. Τόσα πολλα ανεξάρτητα πειστήρια, τόσες διαφορετικές επιστήμες, μεταλλουργία, ορυκτολογία, γεωλογία, αρχαιοαστρονομία, γενετική, φιλολογία… όλα δείχνουν προς την ίδια ακριβώς κατεύθυνση, την ίδια στιγμή, στον ίδιο τόπο.
Αυτό δεν είναι πια θεωρία. Είναι σύγκλιση. Και η σύγκλιση δεν συμβαίνει τυχαία.

Το Stonehenge δεν το έχτισαν απομονωμένοι βοσκοί. Το συνέλαβαν και το υλοποίησαν οι ίδιοι αρχιτέκτονες-γεωδαίτες που έχτισαν τον Θησαυρό του Ατρέως, με το ίδιο λογισμικό, στο ίδιο παγκόσμιο δίκτυο.

Δύο άκρες της Γης, μία και μόνη υπογραφή.
Η Βρετανική Ακαδημία το ονόμασε «Πολιτισμό του Wessex» για να μην το πει διαφορετικά. Εμείς μόλις με τόλμη το κατονομάσαμε!

Βιβλιογραφικές Πηγές:
Andrew P. Fitzpatrick, «The Amesbury Archer and the Stonehenge Amesbury Burial» (Wessex Archaeology, 2011): Η επίσημη και πλήρης αρχαιολογική μονογραφία για την ανακάλυψη του Τοξότη του Έιμπεσμπέρι. Περιλαμβάνει τις εργαστηριακές αναλύσεις των ισοτόπων του σμάλτου των δοντιών που απέδειξαν την προέλευσή του από την ηπειρωτική Ευρώπη και τη λεκάνη της Μεσογείου.
Richard J. C. Atkinson, «Stonehenge» (𝚲ονδίνο, 1956): Το μνημειώδες έργο του Βρετανού αρχαιολόγου που ηγήθηκε των ανασκαφών της δεκαετίας του ’50 . Καταγράφει με φωτογραφικά πειστήρια και μορφολογική εξέταση τα χαράγματα των Μυκηναϊκών εγχειριδίων και του διπλού πελέκεως πάνω στους λίθους Sarsen, αποδεικνύοντας τη σύνδεση με την Αργολίδα.
Trevor Cox, «The Acoustics of Stonehenge» (University of Salford, 2020): Η κορυφαία, επίσημη μελέτη Αρχαιοακουστικής (Archaeoacoustics). Απέδειξε μέσω ψηφιακών μοντέλων ότι η γεωμετρία των λίθων και τα θηλυκώματα (mortise and tenon joints) λειτουργούσαν ως ένας ενιαίος ακουστικός αντηχητής, παγιδεύοντας και ενισχύοντας τα ηχητικά κύματα στο κέντρο του μνημείου.
Διόδωρος Σικελιώτης, «𝚰στορική 𝚩ιβλιοθήκη» (𝚩ίβλος 𝚩’, Κεφάλαιο 𝚨𝚻’): Η αυτούσια αρχαία γραπτή πηγή που διασώζει τις γεωγραφικές καταγραφές του Εκαταίου του Αβδηρίτη (4ος αιώνας π.Χ.) για τη νήσο των Υπερβορέων, τον κυκλικό ναό του Απόλλωνα στον μακρινό Βορρά και τη διαρκή επικοινωνία με τον ελλαδικό κορμό.
Κώστας 𝚾ατζηγιαννάκης, «𝚷ελασγική 𝚷ροϊστορία και 𝚰ερή 𝚪εωμετρία»: Φυσικές και μαθηματικές μελέτες επάνω στη στατική και ακουστική συμπεριφορά των μινωικών και μυκηναϊκών θολωτών κατασκευών (όπως ο 𝚹ησαυρό του 𝚨τρέως). Αναλύει πώς η προϊστορική διάνοια χρησιμοποιούσε τη γεωμετρία των ορθογωνίων και των κύκλων ως μετασχηματιστή συχνότητας.
𝚹εοφάνης 𝚳ανιάς, «𝚻α 𝚨γνωστα 𝚳εγαλουργήματα των 𝚨ρχαίων Ελλήνων»: Η κορυφαία γεωδαιτική μελέτη που αναλύει με ακριβή μαθηματικά τα παγκόσμια γεωμετρικά πλέγματα, αποδεικνύοντας πώς το Stonehenge συνδέεται μέσω Ley γραμμών και ιερών αναλογιών (του χρυσού αριθμού Φ) με τους 𝚫ελφούς, τη 𝚫ήλο και τη 𝚳εγάλη 𝚷υραμίδα της Γκίζας!.

© Διονυσία Κλαρνετατζή – Σχολή Αειζωίας. Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση απευθείας από την ιστοσελίδα μας με ενεργό σύνδεσμο.
Παρακαλώ για copy-paste του άρθρου μόνο με πλήρη αναφορά της πηγής και ενεργό σύνδεσμο της Σχολής Αειζωίας, προς αποφυγή σύγχυσης, παρερμηνείας ή παρεξηγήσεων.