Οι Θαμμένοι Πόροι Δισεκατομμυρίων του Αιγαίου και η Στρατηγική της Εγχώριας Υποτέλειας

ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & Το Χρηματιστήριο της Παλαιοανθρωπολογίας

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΩΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ

Η παγκόσμια κοινή γνώμη έχει εθιστεί στην ιδέα ότι η Ιστορία, η Αρχαιολογία και η Παλαιοντολογία είναι πεδία ρομαντικής αναζήτησης, αποκομμένα από την ψυχρή πραγματικότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και των διεθνών ισοζυγίων πληρωμών.

Αυτή η αντίληψη αποτελεί το πρώτο και πιο βασικό προπετάσμα καπνού του παγκόσμιου συστήματος κοινωνικής μηχανικής. Στην πραγματικότητα, η διαχείριση του παρελθόντος της ανθρωπολογίας είναι μια γιγαντιαία, παγκόσμια βιομηχανία δισεκατομμυρίων, η οποία αποφέρει τεράστια και σταθερά έσοδα σε όποιον κατέχει τη σφραγίδα του «Λίκνου» της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το κυρίαρχο ακαδημαϊκό δόγμα της μονοκεντρικής καταγωγής, το περίφημο «Out of Africa», δεν χρηματοδοτείται με δισεκατομμύρια δολάρια από τα διεθνή ιδρύματα επειδή οι Peer Reviewers οπως εχουμε ηδη πει, αγαπούν την αφρικανική ήπειρο.. ( Peer Reviewers: κλειστό ακαδημαϊκο κύκλωμα κρατικά χρηματοδοτούμενο με παχυλούς μισθούς που επιλέγει τι θα “κοπεί” και τί θα δοθεί στην δημοσιοτητα ως “εγκυρο”). Χρηματοδοτείται επειδή η Αφρική αποτελεί μια ελεγχόμενη, γεωπολιτικά εξαρτημένη ζώνη!!!

Το παράδειγμα του Φαράγγιου Ολντουβάι στην Τανζανία είναι αποκαλυπτικό: μια περιοχή που δέχεται εκατομμύρια τουρίστες και ερευνητές ετησίως, παράγοντας έναν αμύθητο πλούτο, ο οποίος όμως δεν καταλήγει ποτέ στην τοπική οικονομία…

[Το φαράγγι Ολντουβάι (Olduvai Gorge) στην Τανζανία, για οσους δεν γνωρίζουν, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πόλους έλξης παγκοσμίως, καθώς έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO ως το “Λίκνο της Ανθρωπότητας”!]

Λόγω του μόνιμου εξωτερικού χρέους της χώρας της Ταναζανίας από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, τα έσοδα αυτά καρπώνονται και ανακυκλώνονται απευθείας από τους ξένους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τα funds που ελέγχουν την κεντρική τράπεζα της Τανζανίας.

Η Ιστορία, επομένως, είναι ένα σκληρό χρηματιστήριο. Όποιος ελέγχει την αφετηρία του ανθρώπινου είδους, ελέγχει τις παγκόσμιες τουριστικές ροές, τα κονδύλια των διεθνών οργανισμών, τα πνευματικά δικαιώματα των ανακαλύψεων και το κύρος των μεγαλύτερων πανεπιστημιακών δικτύων του πλανήτη.

Το σύστημα προτιμά να συντηρεί ένα κερδοφόρο μονοπώλιο σε μια χρεοκοπημένη και απόλυτα ελεγχόμενη αφρικανική χώρα, παρά να επιτρέψει τη μετατόπιση αυτού του πλούτου σε έναν αυτόνομο, πνευματικά απρόβλεπτο πυρήνα.

Ο ΘΑΜΜΕΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ

Αν η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα αναγκαζόταν να αποδεχθεί τα υλικά πειστήρια του Αιγαιακού Υποστρώματος, η οικονομική και γεωπολιτική σκακιέρα της Ευρώπης θα ανατρεπόταν μέσα σε λίγους μήνες. Η επίσημη αναγνώριση ότι το Αιγαίο, η Μακεδονία, η Μάνη και η Κρήτη αποτελούν την αρχέγονη, αυτόνομη κοίτη εκπομπής της ανθρώπινης νόησης, με αποδείξεις που εκτείνονται από τα 210.000 έτη στο Απήδημα (ερχεται άρθρο για αυτό!) μέχρι τα 5,7 εκατομμύρια έτη στον Τράχηλο, θα μετέφερε το παγκόσμιο «Λίκνο» της Ανθρωπότητας στην Ελλάδα!!!

Η μετατόπιση αυτή θα πυροδοτούσε μια αδιανόητη οικονομική έκρηξη για τη χώρα μας. Τα 5.000.000 των τουριστών, των ακαδημαϊκών, των φοιτητών και των εξειδικευμένων επιστημόνων που σήμερα πλημμυρίζουν τις ελεγχόμενες ζώνες της Αφρικής, θα κατευθύνονταν νομοτελειακά στα ελληνικά αρχαιολογικά και ανθρωπολογικά κέντρα.
Μιλάμε για εισροή δισεκατομμυρίων ευρώ σε ετήσια βάση, η οποία θα διαχεόταν απευθείας στην τοπική οικονομία της Μακεδονίας, της Πελοποννήσου και της Κρήτης, δημιουργώντας υποδομές, θέσεις εργασίας, διεθνή ερευνητικά ινστιτούτα και μια μόνιμη, αυτόνομη πηγή εθνικού πλούτου.

Αυτός ο πλούτος θα μπορούσε να καταστήσει την Ελλάδα μια χώρα απόλυτα αυταρκή και οικονομικά ανεξάρτητη. Μια χώρα που κατέχει το πνευματικό και υλικό μονοπώλιο της παγκόσμιας καταγωγής, δεν μπορεί να εκβιαστεί με μνημόνια, εξωτερικά χρέη και δανειακές συμβάσεις (με την προϋπόθεση φυσικά οτι κυβερνάται απο ελεύθερους μη εξαρτώμενους Έλληνες πολιτικούς που νοιαζονται πραγματικα για το καλό της χώρας)

Η ανάδειξη της Αιγαιακής Μήτρας θα έδινε στην Ελλάδα ένα τεράστιο γεωπολιτικό διαπραγματευτικό όπλο στη διεθνή σκηνή.
Ο τουρισμός και η ακαδημαϊκή έρευνα υψηλού επιπέδου θα μετατρέπονταν από απλά επαγγέλματα σε εργαλεία άσκησης παγκόσμιας επιρροής, αφαιρώντας το στέμμα της εξουσίας από τα βόρεια και δυτικά πανεπιστημιακά ιερατεία.

ΟΙ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΓΟΝΤΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ

Εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται το πιο κυνικό παρασκήνιο αυτού του ιστορικού θρίλερ. Γιατί το εγχώριο πολιτικό σύστημα, διαχρονικά από τη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα, αρνείται να διεκδικήσει αυτόν τον πλούτο και σιγοντάρει το παιχνίδι των ξένων κέντρων εξουσίας;
Η απάντηση κρύβεται στη φύση της εξαρτημένης ελίτ. Οι εγχώριοι πολιτικοί ηγέτες λοιπόν, γνωρίζουμε όλοι, δεν λειτουργούν ως αυτόνομοι διαχειριστές του εθνικού συμφέροντος, αλλά ως τοπικοί τοποτηρητές των διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών.

Το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι βαθύτατα εξαρτημένο από τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των μεγάλων δυτικών δεξαμενών σκέψης. Για να διατηρήσουν τις καρέκλες τους και τη στήριξη του συστήματος, οι πολιτικοί οφείλουν να κρατούν τη χώρα σε μια μόνιμη κατάσταση «ζητιάνου» και «δανειζόμενου».

Αν η Ελλάδα αποκτούσε την οικονομική αυταρκία που προσφέρει το παγκόσμιο ανθρωπολογικό μονοπώλιο, οι ξένοι δανειστές θα έχαναν τη δυνατότητα να επιβάλλουν τη δική τους ατζέντα, να ελέγχουν τους ενεργειακούς πόρους και να υπαγορεύουν την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Έτσι, το παιχνίδι παίζεται με απόλυτη συνεννόηση: τα διεθνή κέντρα δίνουν την εντολή της αποσιώπησης, και οι εγχώριοι πολιτικοί, μέσω των Υπουργείων Πολιτισμού, αναλαμβάνουν το έργο της γραφειοκρατικής καταστολής:

Σφραγίζουν σπήλαια, σταματούν χρηματοδοτήσεις ανασκαφών, κλειδώνουν κρανία και οστά σε υπόγεια πανεπιστημίων και αφήνουν μνημεία παγκόσμιου βεληνεκούς να ρημάζουν, προκειμένου να μην έρθει ποτέ στο φως η υλική μαρτυρία του Αιγαιακου/Πελασγικού Κώδικα, για το οποίο εχω μιλήσει… και αναλύσει πολλες φορές στα άρθρα μου…
Σιγοντάρουν λοιπόν το αφρικανικό αφήγημα των ξένων funds, διότι μια φτωχή, πνευματικά αποκομμένη και ιστορικά αμνησιακή Ελλάδα είναι μια χώρα που ελέγχεται εύκολα. Απλά πράγματα.

Η ΨΗΦΙΑΚΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ

Στη σύγχρονη, ψηφιακή εποχή, αυτή η στρατηγική της υποτέλειας υποστηρίζεται φυσικά και από τους αλγόριθμους των μηχανών αναζήτησης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Τα συστήματα ελέγχου πληροφοριών (Google/AI) είναι προγραμματισμένα να εμφανίζουν την Ελλάδα αποκλειστικά ως έναν τουριστικό προορισμό για «ήλιο, θάλασσα και διασκέδαση», υποβαθμίζοντας συστηματικά την παλαιοανθρωπολογική της πρωτογένεια.

Όταν κάποιος προσπαθεί να αναδείξει τον θαμμένο πλούτο της Αιγαιακής Μήτρας, οι Peer Reviewers του συστήματος παρεμβαίνουν ακαριαία, ταμπελώνοντας την έρευνα ως «εθνικιστική φαντασίωση» ή «ψευδοεπιστήμη».

Αυτή η σκόπιμη ψηφιακή συγκάλυψη έχει ως μοναδικό στόχο να μην συνειδητοποιήσει ο νεότερος Έλληνας πάνω σε τι είδους «χρυσάφι» περπατάει. ΤΟ ΣΎΣΤΗΜΑ ΤΡΈΜΕΙ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΘΑ ΣΥΝΔΕΣΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ….!!!!!!!!

Κρατώντας μας στο σκοτάδι, προστατεύουν τις ροές του χρήματος που ανακυκλώνονται στις δικές τους ελεγχόμενες ζώνες, διασφαλίζοντας ότι η Ελλάδα θα παραμείνει ο παθητικός αποδέκτης των δικών τους ιδεολογικών και οικονομικών οδηγιών.

Η ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ

Η αποκωδικοποίηση αυτής της οικονομικής και πολιτικής απάτης μας οδηγεί σε μια βαθύτερη συνειδητοποίηση. Η διεκδίκηση του Αιγαιακού Υποστρώματος δεν είναι μια προσπάθεια ενίσχυσης ενός στείρου σοβινισμού, αλλά μια πράξη πρώτα απο ολα πνευματικής και στη συνεχεια οικονομικής απελευθέρωσης.

Αυτός ο αρχέγονος πολιτισμός είναι Παγκόσμιος, ανήκει στην Υφήλιο, και η απόκρυψή του στερεί από ολόκληρη την ανθρωπότητα την αλήθεια της καταγωγής της προ των μεγάλων πλανητικών κατσκλυσμών.

Μέσα σε αυτή την παγκόσμια γεωδαιτική και χρηματοπιστωτική σκακιέρα, ο Έλληνας, ως ο άμεσος βιολογικός και γλωσσικός κληρονόμος αυτού του βιολογικού λογισμικού, φέρει διαχρονικά τη μοίρα να σπάει τα δεσμά της επιβεβλημένης λήθης.

Όταν ξυπνήσει η μνήμη του Κώδικα, η υλική και πνευματική αυταρκία θα επιστρέψει νομοτελειακά στην κοίτη της, και η Ελλάδα θα πάρει ξανά τη θέση που της αξίζει, μεταλαμπαδεύοντας το αληθινό Φως της γνώσης και της ελευθερίας σε ολόκληρη την ανθρωπότητα!

Ζω για να δω μια τέτοια Ελλάδα κάποτε…
Στο χέρι μας είναι 😉

Αν το θέμα του Αρχανθρώπου ειναι παλια πληγή, κατι παρόμοιο συμβαίνει στις ημέρες μας στην πανέμορφη γη της Κρήτης. Πάμε να το ξεσκεπασουμε!

Με Αγάπη
Διονυσία Κλαρινετατζή
Συγγραφέας άρθρου

Βιβλιογραφικές Πηγές:
1. Αντώνιος Θωμάς, «Αιγηίς: Η Κοίτη του Παγκόσμιου Πολιτισμού»: Μνημειώδες έργο της εναλλακτικής βιβλιογραφίας που αναλύει το οικονομικό και γεωπολιτικό εκτόπισμα των ελλαδικών ευρημάτων και τη σκόπιμη υποβάθμισή τους από τα ξένα κέντρα εξουσίας.
2. Thomas S. Kuhn, The Structure of Scientific Revolutions: Το κλασικό φιλοσοφικό έργο που εξηγεί πώς τα επιστημονικά κατεστημένα (Peer Reviewers) λειτουργούν ως οικονομικά μονοπώλια, καταστέλλοντας τις ανατρεπτικές ανακαλύψεις για τη διατήρηση των χρηματοδοτήσεών τους.
3. Ιωάννης Πασσάς, Η Ορφική Κοσμογονία: Η ιστορική και γεωπολιτική ανάλυση που ξεσκεπάζει τους μηχανισμούς με τους οποίους το δυτικό ακαδημαϊκό σύστημα επιβάλλει την πνευματική και οικονομική εξάρτηση στον ελλαδικό πυρήνα.
4. Κώτας Χατζηγιαννάκης, «Πελασγική Προϊστορία»: Μελέτες πάνω στη διατήρηση του Κώδικα και της αυτόνομης ελλαδικής ανάπτυξης, ως του μοναδικού εργαλείου για την ανάκτηση της εθνικής και οικονομικής αυταρκίας.

© Διονυσία Κλαρνετατζή – Σχολή Αειζωίας. Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση απευθείας από την ιστοσελίδα μας με ενεργό σύνδεσμο.
Παρακαλώ για copy-paste του άρθρου μόνο με πλήρη αναφορά της πηγής και ενεργό σύνδεσμο της Σχολής Αειζωίας, προς αποφυγή σύγχυσης, παρερμηνείας ή παρεξηγήσεων.