Οι Σπαρτιάτες του Ειρηνικού: Ο Lonko Kilapan & το Χαμένο Δωρικό Λεξικό των Αραουκανών της Χιλής

Η Ρωγμή στον Χάρτη του Κολόμβου

Τα επίσημα εγχειρίδια της παγκόσμιας Ιστορίας μας δίδαξαν ότι η αμερικανική ήπειρος παρέμενε ένας απομονωμένος, παρθένος κόσμος μέχρι τη στιγμή που τα ισπανικά πλοία του Χριστόφορου Κολόμβου αντίκρισαν τις ακτές της το 1492.

Κάθε εναλλακτική προσέγγιση, κάθε γεωμυθολογική ένδειξη που τοποθετεί το ναυτικό του Αιγαίου, τους Πελασγούς και τους Μινύες στην απέναντι πλευρά των ωκεανών χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, απορρίπτεται βιαστικά από το ακαδημαϊκό κατεστημένο ως «φαντασιοπληξία»…

Τι συμβαίνει όμως όταν η ίδια η ζωντανή, προφορική παράδοση ενός ιθαγενούς λαού της Νότιας Αμερικής έρχεται να γκρεμίσει αυτό το οικοδόμημα;

Τι συμβαίνει όταν ο επίσημος ιστοριογράφος και ανωτερικός αρχηγός μιας περήφανης φυλής καταθέτει ένα ακλόνητο σώμα γλωσσολογικών, στρατιωτικών και ανθρωπολογικών αποδείξεων που μαρτυρούν μια κυριολεκτική ΔΩΡΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ; (!!!)

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά, «απαγορευμένα» βιβλία της σύγχρονης ιστοριογραφίας: το έργο του Χιλιανού στοχαστή Λόνκο Κιλαπάν (Lonko Kilapan) με τίτλο «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΑΡΑΟΥΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΧΙΛΗΣ »

Μέσα από τα δικά του αρχεία, ξετυλίγουμε το νήμα μιας αδιανόητης Οδύσσειας που αποδεικνύει ότι ο Πελασγικός Κώδικας και η σπαρτιατική αρετή άφησαν μια ανεξίτηλη, αιώνια σφραγίδα στα βάθη των Άνδεων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ! ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!

1. Η Οδύσσεια του 600 π.Χ. και το Μπόλιασμα των Άνδεων

Η φυλή των Αραουκανών (γνωστοί σήμερα ως Μαπούτσε) κατοικεί στις εύφορες κοιλάδες και τα ορεινά περάσματα της κεντρικής και νότιας Χιλής. Πρόκειται για έναν λαό με παροιμιώδη, αδάμαστη πολεμική αρετή. Ήταν η μοναδική φυλή σε ολόκληρη την Αμερική που δεν υποτάχθηκε ποτέ στην πανίσχυρη αυτοκρατορία των Ίνκας, ενώ για περισσότερα από τριακόσια χρόνια ταπείνωσε επανειλημμένα τους πάνοπλους Ισπανούς κονκισταδόρες, αναγκάζοντας το ισπανικό στέμμα να υπογράψει επίσημη συνθήκη αναγνώρισης της ανεξαρτησίας τους.

Ο Λόνκο Κιλαπάν, ως επίσημος κάτοχος των μυστικών προφορικών παραδόσεων των προγόνων του, αποκάλυψε το μεγάλο ιστορικό μυστικό:

Γύρω στο 600–500 π.Χ., μια ομάδα περίπου 600–800 αρχαίων Σπαρτιατών και Λακώνων, προκειμένου να διασώσει τις παραδόσεις της από τις εσωτερικές πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις του ελλαδικού χώρου, πήρε τη μεγάλη απόφαση να επιβιβαστεί σε ωκεανοπόρα πλοία, αναζητώντας μια νέα εστία στην άλλη πλευρά του πλανήτη.

Φυσικά, οι Σπαρτιάτες εκείνης της εποχής δεν ανακάλυψαν ξαφνικά τη γεωγραφία της Αμερικής από το μηδέν, ούτε ξεκίνησαν ένα τυφλό ταξίδι στο άγνωστο. Ως αυτούσιο δωρικό φύλο, ήταν οι άμεσοι πολιτισμικοί κληρονόμοι της αδιανόητης ναυτικής επιστήμης του Αιγαίου.

Ταξίδεψαν λοιπον έχοντας ως πολύτιμη παρακαταθήκη τους παλαιότερους ναυτικούς χάρτες, τη βαθιά γνώση των παγκόσμιων θαλάσσιων ρευμάτων και το προηγμένο αστρονομικό λογισμικό που είχαν κληρονομήσει απευθείας από το αρχέγονo Πελασγικό υπόστρωμα].

Βασιζόμενοι σε αυτή την πανάρχαια Αστρονομική Ναυσιπλοΐα και εκμεταλλευόμενοι με απόλυτη ακρίβεια τους φυσικούς «κυλιόμενους διαδρόμους»,τα σταθερά θαλάσσια ρεύματα του Ειρηνικού Ωκεανού, οι αρχαίοι αυτοί θαλασσοπόροι κατάφεραν να γεφυρώσουν τις τεράστιες αποστάσεις και να διασχίσουν με ασφάλεια το Πέλαγος.

Όταν τελικά εγκαταστάθηκαν στις ακτές της σημερινής Χιλής, δεν λειτούργησαν ως βίαιοι κατακτητές, αλλά αναμείχθηκαν αρμονικά με τους γηγενείς πληθυσμούς. Λειτούργησαν και παλι ως φορείς ενός ανώτερου, συμπαντικού λογισμικού, μπολιάζοντας τη συλλογική συνείδηση της περιοχής με τη δωρική γεωμετρία, τη μαθηματική δομή της γλώσσας και το απαράμιλλο σπαρτιατικό ήθος.

2. Το Χαμένο Δωρικό Λεξικό: 10 Λέξεις-Κλειδιά

Το πιο αδιαπέραστο και συγκλονιστικό τεκμήριο που παραθέτει ο Κιλαπάν στο έργο του είναι το Γλωσσολογικό. Η γλώσσα των Αραουκανών (Μαπουδουνγκούν) παρουσιάζει μια δομική και ετυμολογική συγγένεια με την αρχαία ελληνική και συγκεκριμένα με τη Δωρική διάλεκτο, η οποία είναι αδύνατον να αποτελεί προϊόν τυχαίας ακουστικής σύμπτωσης.

Ακολουθούν 10 χαρακτηριστικές λέξεις-σοκ από το λεξικό του Κιλαπάν, που αποδεικνύουν τη λειτουργία του Πελασγικού Κώδικα στην άλλη πλευρά του πλανήτη:

1. Toki (Τόκι): Στη γλώσσα των Αραουκανών σημαίνει «ο ανώτατος πολεμικός αρχηγός» ή «αυτός που κρατά το ιερό τσεκούρι». 𝚷αράγεται αυτούσια από το αρχαίο ελληνικό Τύκος, που σημαίνει το λιθοξοϊκό σφυρί ή το τσεκούρι του χτίστη.

2. Guene-chen (𝚪ουένε-τσεν): Η ονομασία τους για τον Ύψιστο Θεό-Δημιουργό. 𝚮 ρίζα βρίσκεται στην προομηρική και πελασγική λέξη 𝚪ένος / 𝚪ένεσις (αυτός που γεννά τα πάντα).

3. Ale (Άλε): Σημαίνει το φως, την καθαρή λάμψη ή το σεληνόφως. 𝚻αυτίζεται απόλυτα με την αρχαϊκή ελληνική ρίζα Άλη / Σέλας (𝚮λιακή ακτίνα, λάμψη).

4. Kallfu (𝚾άλφου): Η λέξη τους για το γαλάζιο, το κυανό χρώμα του ουρανού. 𝚷ροέρχεται από την ελληνική ρίζα 𝚾αλυβδός / 𝚾άλυψ, που περιέγραφε το βαθύ κυανό χρώμα του κατεργασμένου μετάλλου.

5. Malu (𝚳άλου): Σημαίνει το νερό ή την υδάτινη μάζα. 𝚩ρίσκεται σε απόλυτη αντιστοιχία με την αρχαία πελασγική ρίζα 𝚳ώλυ / 𝚳ώλος (ο υγρός στίβος, ο λιμενοβραχίονας, η θάλασσα).

6. Ko (𝚾ο): Η απλή, καθημερινή τους λέξη για το νερό. 𝚻αυτίζεται με την αρχαϊκή δωρική και ομηρική ρίζα 𝚾οῦς / 𝚾έω (ρέω, χύνω υγρό).

7. Pire (𝚷ίρε): Σημαίνει το χιόνι ή τον πάγο στα βουνά. 𝚷αράγεται από την ελληνική λέξη 𝚷ῖρος / 𝚷ιρία (ο παγετός, η στερεοποιημένη ψύξη).

8. Antu (Άντου): Η λέξη τους για τον Ήλιο, την πηγή του ημερήσιου φωτός. 𝚩γαίνει απευθείας από την αρχαϊκή ρίζα Άντολεν / Ανατολή (η ανάδυση του φωτός).

9. Voro (𝚩όρο): Σημαίνει το οστό, το κόκαλο του σώματος. 𝚻αυτίζεται με την αρχαία ελληνική ρίζα 𝚩ορός / 𝚩ιβρώσκω (το σκληρό μέρος που απομένει μετά την κατανάλωση).

10. 𝚳apo (𝚳άπο): Η λέξη τους για τη Γη, το έδαφος, την πατρίδα (εξού και 𝚳απούτσε = οι άνθρωποι της Γης). 𝚷αράγεται από το δωρικό 𝚳ᾶ / 𝚳άτηρ (𝚪η 𝚳ήτηρ).

3. Η Σπαρτιατική Φάλαγγα των Άνδεων και τα 𝚳εσογειακά Γονίδια

Αν η Γλωσσολογία προσφέρει το θεωρητικό υπόβαθρο, η Στρατιωτική Τακτική των Αραουκανών αποτελεί ένα χειροπιαστό μηχανολογικό σοκ.

Όταν οι Ισπανοί εισέβαν στη Χιλή, περίμεναν να αντιμετωπίσουν άτακτες ομάδες ιθαγενών, όπως συνέβη στο Περού και το Μεξικό. Αντίθετα, βρέθηκαν μπροστά σε μια σιδερένια, απόλυτα πειθαρχημένη Σπαρτιατική 𝚽άλαγγα…

Οι Αραουκανοί πολεμούσαν σε πυκνούς, τετράγωνους σχηματισμούς, κρατώντας δόρατα τεράστιου μήκους, πανομοιότυπα με τη σάρισα και το δωρικό δόρυ. Είχαν θεσπίσει ένα σύστημα στρατιωτικής εκπαίδευσης των νέων που αντέγραφε φωτογραφικά τη Σπαρτιατική Αγωγή, με απόλυτη έμφαση στη λιτότητα, την αντοχή στον πόνο, την τυφλή υπακοή στους νόμους της φυλής και την περιφρόνηση του θανάτου.

Το πιο συγκλονιστικό; Η φυσική τους ανθρωπολογία. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι χρονικογράφοι (όπως ο Alonzo de Ercilla στο επικό του ποίημα La Araucana) σημείωσαν με κομμένη την ανάσα ότι οι Αραουκανοί δεν έμοιαζαν με τις υπόλοιπες μογγολοειδείς φυλές της Αμερικής. Πολλοί από αυτούς είχαν λευκότερο δέρμα, πυκνά γένια (κάτι εξαιρετικά σπάνιο για τους ιθαγενείς Αμερικανούς), γαλαζοπράσινα μάτια και έντονα μεσογειακά, κρανιακά χαρακτηριστικά.

Αυτή η βιολογική διαφοροποίηση έρχεται σήμερα να κουμπώσει πανηγυρικά με τις σύγχρονες μελέτες Αρχαιογενετικής, που ανακαλύπτουν απομονωμένα ευρωπαϊκά γενετικά αποτυπώματα σε γηγενείς πληθυσμούς της Νότιας Αμερικής, πολύ πριν από την εποχή των κατακτήσεων.

4. Το Γεωδαιτικό Κλείδωμα με τον Πελασγικό Κώδικα

Γιατί όμως οι Σπαρτιάτες επέλεξαν τη συγκεκριμένη περιοχή της Χιλής; Η απάντηση κρύβεται στην επιστήμη της 𝚷αγκόσμιας Αρχαιοαστρονομικής Γεωδαισίας. Όπως αποδεικνύει ο Ιωάννης Πασσάς, οι Πελασγοί και οι Μινύες δεν ταξίδευαν τυχαία. Χαρτογραφούσαν τον πλανήτη ως ένα ενιαίο κοσμικό Όλον, ευθυγραμμίζοντας τις επίγειες κατασκευές τους με τα γαλαξιακά κέντρα και τον Σείριο.

Η περιοχή της Χιλής βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη ενεργειακή και γεωλογική ζώνη του πλανήτη, η οποία καθρεφτίζει τις συχνότητες του νότιου ουράνιου ημισφαιρίου.

Τα ιερά σύμβολα απο την άλλη των Αραουκανών, στο Μουσείο του Σαντιάγο, είναι γεμάτα από αυτούσιους ελληνικούς μαιάνδρους, σπείρες και οκτάκτινα αστέρια.

Αυτά τα γεωμετρικά σχήματα δεν ήταν απλή διακόσμηση. Ήταν το κοινό, προκατακλυσμιαίο λογισμικό που μετέφεραν οι Προπάτορες, ένας παγκόσμιος κώδικας επικοινωνίας που συνέδεε τη Γη με τον Ουρανό.

Όταν ο Λόνκο Κιλαπάν έγραψε το βιβλίο του, δεν προσπαθούσε να υπηρετήσει κάποιον στείρο εθνικό εγωισμό. 𝚮θελε να αποκαταστήσει την ιστορική αλήθεια για τη φυλή του. 𝚮θελε να δείξει ότι η ανθρώπινη διάνοια είναι πανανθρώπινη και ότι η Γνώση κυλούσε σαν ποτάμι ανάμεσα στους ωκεανούς, πολύ πριν το κατεστημένο αφήγημα επιβάλει τα δικά του στενά, δογματικά σύνορα.

Επίλογος: Η Ευθύνη της 𝚳εταμόρφωσης

Η ιστορία των Αραουκανών της Χιλής και το χαμένο δωρικό λεξικό του Λόνκο Κιλαπάν είναι η απόλυτη απόδειξη ότι η αληθινή Ιστορία έχει πολλά περισσότερα στρώματα από αυτά που μας παρουσιάζουν…

Δεν στεκόμαστε σε αυτά τα ευρήματα για να νιώσουμε υπεροχή ως Ελληνες, αλλά για να κατανοήσουμε το μέγεθος της ευθύνης που μας αναλογεί στο παρόν. Κάθε χαμένη λέξη στις Άνδεις, κάθε μινωικός μαίανδρος που διασώθηκε στην άλλη πλευρά του πλανήτη, αποτελεί ένα ζωντανό κάλεσμα για πνευματική αφύπνιση.

Όταν αντιληφθούμε ότι το παρελθόν μας δεν είναι απομονωμένο, αλλά συνδέεται άρρηκτα με την παγκόσμια εξέλιξη, τότε μόνο μπορούμε να σπάσουμε τα δεσμά της ιστορικής λήθης. Η αληθινή γνώση δεν γεννά δογματισμούς, αλλά ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τη μεταμόρφωση της συνείδησης και την επιστροφή στις αιώνιες αξίες του Λόγου.

Εσείς βλέπετε το δωρικό αποτύπωμα στα βάθη της Νότιας Αμερικής; Γράψτε τη γνώμη σας στα σχόλια, μοιραστείτε αυτό το συγκλονιστικό άρθρο και ξυπνήστε την κυτταρική μνήμη της ψυχής μας!

Με Υπηρεσία στην Αυτομόρφωση και Αγάπη
Διονυσία
🙏

© Διονυσία Κλαρνετατζή – Σχολή Αειζωίας. Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση απευθείας από την ιστοσελίδα μας με ενεργό σύνδεσμο.
Παρακαλώ για copy-paste του άρθρου μόνο με πλήρη αναφορά της πηγής και ενεργό σύνδεσμο της Σχολής Αειζωίας, προς αποφυγή σύγχυσης, παρερμηνείας ή παρεξηγήσεων.