«Ινδοευρωπαϊκή» Γλώσσα & Αιγαιακός/Πελασγικός Κώδικας
Πώς Κατασκευάστηκε μια Γλώσσα-Φάντασμα για να Κρυφτεί ο Αιγαιακός Κώδικας!!!
(Πραγματικά αξίζει να το διαβάσεις μέχρι τέλους! ΣΕ ΑΦΟΡΑ!)
—————————————————————–
Για περισσότερα από διακόσια χρόνια, η συμβατική ακαδημαϊκή κοινότητα επαναλαμβάνει σαν εκκλησιαστικό δόγμα το ίδιο ακριβώς αφήγημα: ότι όλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες κατάγονται από μια υποθετική, πρωτο-ινδοευρωπαϊκή φυλή.
Αν ανοίξεις οποιοδήποτε σύγχρονο πανεπιστημιακό σύγγραμμα, θα δεις ετυμολογίες ξένων και ελληνικών λέξεων να οδηγούνται με απόλυτη βεβαιότητα σε κάποιες «ρίζες» που συνοδεύονται πάντα από ένα αστεράκι (*).
Ήρθε όμως η ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, έξω από τα στενά όρια των δογμάτων που σερβίρει το κατεστημένο.
Και επειδή δεν ανήκω σε αυτό (το κατεστημένο), ουτε το υπηρετώ, ουτε βγάζω το “ψωμί” μου απο αυτό, ναι ειμαι σε θέση να εκθέσω αλήθειες, καθως μελετώ εδω και πολλα χρόνια την Ελληνική Γλώσσα και αν υπάρχει κατι να υπηρετήσω με Αγάπη και τιμή ειναι αυτόν τον Συμπαντικο Κώδικα που καλειται ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ!
Πάμε λοιπόν τα μιλησουμε εξω απο τα δόντια Εχουμε και λέμε:
Η «Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκή» γλώσσα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τεχνητό, μαθηματικό μοντέλο γραφείου, μια γλώσσα-φάντασμα που κατασκευάστηκε τον 19ο αιώνα για να κρύψει τη μοναδική, χειροπιαστή ιστορική πραγματικότητα: τον Αρχέγονο Αιγαιακό Κώδικα και την προομηρική ελληνική γλώσσα.
Το μεγαλύτερο δομικό κενό της Ινδοευρωπαϊκής θεωρίας, το οποίο οι συμβατικοί επιστήμονες προσπερνούν με προκλητική σιωπή, είναι η απόλυτη απουσία αρχαιολογικών και γραπτών τεκμηρίων.
• Δεν υπάρχει ούτε μία επιγραφή. Δεν υπάρχει ούτε ένα γραπτό μνημείο. Δεν έχει ανασκαφεί ποτέ ούτε ένας αρχαιολογικός χώρος αυτού του υποτιθέμενου υπέρ-λαού που υποτίθεται ότι αποίκισε και γλωσσολογικά όλη την Ευρώπη και καλουνται Ινδοευρωπαίοι.
Όλο το οικοδόμημα βασίζεται σε μια σύμβαση εργασίας που ξεκίνησε το 1786 από τον William Jones.
Όταν οι γλωσσολόγοι του 19ου αιώνα παρατήρησαν τις συγκλονιστικές ομοιότητες ανάμεσα στα ελληνικά, τα λατινικά και τις γερμανικές γλώσσες, αντί να κοιτάξουν τον πραγματικό, καταγεγραμμένο πολιτισμό που θαλασσοκρατούσε και αποίκιζε τον τότε κόσμο, προτίμησαν να εφεύρουν μια φυλή στα χαρτιά. Κάθε φορά που βλέπεις το περίφημο αστεράκι (*) δίπλα σε μια «ινδοευρωπαϊκή ρίζα», το αστεράκι αυτό σημαίνει ένα και μόνο πράγμα:
«Υποθέτουμε ότι αυτή η λέξη υπήρχε».
~Πελασγοί και Αιγαίοι: Η Ιστορική Πραγματικότητα ενάντια στον Μύθο~
Σε πλήρη αντίθεση με το ινδοευρωπαϊκό φάντασμα, οι Πελασγοί και οι Αιγαιακοί πληθυσμοί είναι ιστορικά, αρχαιολογικά και γεωγραφικά υπαρκτοί. Δεν χρειάζεται να τους εφεύρουμε στα γραφεία μας.
Μας τους παρέδωσαν αυτούσιους οι θεμελιωτές της παγκόσμιας ιστοριογραφίας. Ο Όμηρος, ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης και ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσέας (ο οποίος μάλιστα τους χαρακτηρίζει ρητά ως «το έθνος ελληνικόν») περιγράφουν το αυτόχθον, αρχέγονο υπόστρωμα που κατοικούσε στον ελληνικό χώρο και στο Αιγαίο.
Αυτοί οι άνθρωποι άφησαν πίσω τους κυκλώπεια τείχη, πολιτισμό και γραπτά μνημεία, όπως η περίφημη Στήλη των Καμινίων στη Λήμνο, γραμμένη σε αρχαϊκό ελληνικό χαρακτήρα.
Αυτός ο θαλασσοκράτορας λαός μετέφερε ταξιδεύοντας τον πολιτισμό του. Και μαζί με τον πολιτισμό, μετέφερε τον πηγαίο κώδικα της γλώσσας του.
~Η Απάτη της «Παράλληλης Εξέλιξης» και η Αλήθεια των Φωνητικών Μεταβολών~
Όταν οι συμβατικοί επιστήμονες έρχονται αντιμέτωποι με λέξεις όπως το ελληνικό Πάτερ που γίνεται Father στα αγγλικά και Vater στα γερμανικά, ή το Θυγάτηρ που γίνεται Daughter και Tochter, επιστρατεύουν τη θεωρία της «παράλληλης εξέλιξης από το κοινό ινδοευρωπαϊκό υπόβαθρο».
Όμως, γιατί να χρειάζεται να καταφύγουμε σε μια υποθετική ρίζα (όπως η *phatḗr ή η *dhughatḗr, όπως ισχυρίζονται), όταν οι ίδιοι ακριβώς κανόνες λειτουργούν με μαθηματική σταθερότητα και απόλυτη ακρίβεια απευθείας πάνω στις υπαρκτές προομηρικές ελληνικές ρίζες;
Οι 300 συγκεκριμένοι και καταγεγραμμένοι κανόνες φωνητικών μεταβολών (όπου το βαρύ «Π» ελαφραίνει εκτός Ελλάδας και γίνεται «Φ/F», ή το «Θ» μετατρέπεται στο ψιλό «Τ» ή «D») δεν είναι τυχαίες συμπτώσεις. Είναι οι φυσικοί νόμοι της ακουστικής και της εξέλιξης των ήχων (Φοίβος Παναγόπουλος, Πελασγικό Λεξικό, εκδ. ΑΜΜΩΝ).
Όταν οι ξένοι λαοί προσπάθησαν να προφέρουν και να κάνουν κτήμα τους τον πλούτο της προομηρικής γλώσσας, τον προσάρμοσαν στα δικά τους φωνητικά όργανα, δημιουργώντας αυτές τις παραλλαγές.
Το γεγονός ότι οι λέξεις άλλαξαν βάσει κανόνων δεν αποδεικνύει την ύπαρξη των Ινδοευρωπαίων. Αποδεικνύει απλά ότι οι λέξεις δεν άλλαξαν τυχαία, αλλά ακολούθησαν τη γεωγραφική διασπορά του αιγαιακού πολιτισμού!
~Η Επιστήμη Εξελίσσεται, το Δόγμα Καταρρέει~
Η έρευνα για το Πελασγικό/Αιγαιακό υπόστρωμα δεν είναι ένα αυθαίρετο ή ερασιτεχνικό συμπέρασμα, όπως ισχυρίζονται πανικόβλητοι ορισμένοι επικριτές στην προσπάθειά τους να υποβαθμίσουν τον Αιγαιακό Κώδικα.
Αντίθετα, η έρευνα αυτή αποτελεί ένα ισχυρό και κατατεθειμένο πεδίο της παγκόσμιας ακαδημαϊκής κοινότητας.
Κορυφαίοι ξένοι γλωσσολόγοι και ακαδημαϊκοί έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην απόδειξη της μη ινδοευρωπαϊκής φυλής και γλώσσας, υπόστηρίζοντας την ύπαρξη παναρχαιου αυτόχθονου Αιγαιακού Πολιτισμού:
• Ο Paul Kretschmer απέδειξε το 1896, μέσα από ανάλυση τοπωνυμίων με καταλήξεις όπως -σσ-/-νθ- (Παρνασσός, Κόρινθος, Υμηττός), ότι υπήρχε ένα προελληνικό (ετσι το χαρακτηρίζει) γλωσσικό στρώμα στο Αιγαίο, εύρημα που επιβεβαιώθηκε από τις ανασκαφές του Arthur Evans στην Κνωσό λίγο μετά (Wikipedia, Paul Kretschmer). Ο Robert Beekes απο την άλλη ανέπτυξε συστηματικά αυτή τη γραμμή έρευνας, τεκμηριώνοντας εκατοντάδες ελληνικές λέξεις χωρίς ινδοευρωπαϊκή ετυμολογία, τις οποίες αποδίδει σε ένα χαμένο, πλούσιο, «Προελληνικό» γλωσσικό υπόστρωμα.
• Ο J.P. Mallory, ο πλέον αναγνωρισμένος σήμερα ειδικός για τους Ινδοευρωπαίους (In Search of the Indo-Europeans, 1989), τονίζει ρητά ότι το “Ινδοευρωπαϊκό” είναι αμιγώς γλωσσολογική κατασκευή και δεν αντιστοιχεί σε καμία “φυλή”, ούτε σε συγκεκριμένο υλικό πολιτισμό, ούτε σε φυσικό τύπο ανθρώπου. Αυτή η εικόνα, λεει χαρακτηριστικά είναι μια κατασκευή του 19ου αι, όχι σύγχρονη επιστήμη!
• Ο Mario Alinei αναλύει στο έργο του ότι δεν υπήρξε καμία εισβολή και οι γλώσσες υπήρχαν συνεχώς στην Ευρώπη από την Παλαιολιθική εποχή!
Δεν μιλάμε λοιπόν για “παρετυμολογίες” , αλλά για μια συγκλονιστική ακαδημαϊκή σχολή που μελετά τους νόμους της φωνητικής εξέλιξης!
Το γεγονός ότι η επίσημη γραφειοκρατία των πανεπιστημίων προτιμά να εθελοτυφλεί ανατροφοδοτώντας το βολικό δόγμα της υποθετικής Ινδοευρωπαϊκής φυλής (για τους δικούς της λόγους), δεν μειώνει στο ελάχιστο την επιστημονική εγκυρότητα αυτών των παγκόσμιων κολοσσών της γλωσσολογίας που ανέφερα παραπάνω.
~Η Γεωγραφική Παγίδα των Σανσκριτικών και η Αλήθεια των Προϊστορικών Μετακινήσεων~
Το τελευταίο «οχυρό» στο οποίο καταφεύγουν οι υπερασπιστές του ινδοευρωπαϊκού δόγματος είναι η ύπαρξη κοινών ριζών ανάμεσα στις ευρωπαϊκές γλώσσες και τα Σανσκριτικά (την αρχαία ιερή γλώσσα της Ινδίας).
Μας λένε: «Αφού το ελληνικό “πατήρ” είναι “pitar” στην αρχαία Ινδία, αυτό αποδεικνύει την κοινή ινδοευρωπαϊκή καταγωγή».
Αυτό το επιχείρημα όμως καταρρέει αν κοιτάξουμε την πραγματική προϊστορία αντί για τα θεωρητικά μοντέλα.
Η συμβατική επιστήμη αντιμετωπίζει τους προϊστορικούς λαούς της Μεσογείου ως καθηλωμένους και απομονωμένους.
Η αλήθεια όμως είναι ότι οι Αιγαιακοί και Πελασγικοί πληθυσμοί ήταν οι πρώτοι παγκόσμιοι θαλασσοκράτορες και εξερευνητές, χιλιάδες χρόνια πριν από την κλασική αρχαιότητα.
Οι συγκλονιστικές ομοιότητες της ελληνικής με τα Σανσκριτικά δεν οφείλονται σε μια υποθετική φυλή που ξεκίνησε από τις στέπες. Οφείλονται στις πανάρχαιες, προϊστορικές μετακινήσεις και εκστρατείες των Αιγαίων προς την Ανατολή, τις οποίες η ελληνική μυθολογία διέσωσε μέσα από τον Μύθο της Εκστρατείας του Διονύσου στην Ινδία και τις μετακινήσεις των προ-ομηρικών φύλων. (Και ναι, ο μυθος δεν είναι παραμύθι αλλα κωδικοποιημενη γνώση και ιστορία!!!!)
Όταν ένας ανώτερος πολιτισμός μετακινείται, μεταφέρει μαζί του την τεχνολογία, τη λατρεία και τη γλώσσα του.
Οι Αιγαίοι άφησαν το γλωσσολογικό τους αποτύπωμα και στην κοιλάδα του Ινδού ποταμού!
Οι συμβατικοί γλωσσολόγοι, μην μπορώντας να εξηγήσουν αυτή την τεράστια γεωγραφική απόσταση, προτίμησαν να εφεύρουν μια ενδιάμεση «Ινδοευρωπαϊκή» φυλή-φάντασμα, αντί να αποδεχτούν το προφανές: ότι ο Αιγαιακός Κώδικας ήταν τόσο ισχυρός, που ταξίδεψε από τις ακτές του Ατλαντικού μέχρι τα βάθη της Ασίας μέσω της φυσικής μετακίνησης των ανθρώπων.
Η ομοιότητα με την Ινδία δεν είναι απόδειξη των Ινδοευρωπαίων· αλλά η ζωντανή απόδειξη της παγκόσμιας ακτινοβολίας του προϊστορικού Αιγαιακού πολιτισμού.
Η Ώρα της Μεγάλης Αποκατάστασης
Σήμερα η ελληνική γλώσσα αντιμετωπίζεται από το επίσημο κράτος και τα σχολικά βιβλία ως μια μειονοτική γλώσσα, που μιλιέται από μόλις 11 εκατομμύρια ανθρώπους σε μια μικρή γωνιά της Μεσογείου. Αυτό τη «φυλακίζει» γεωγραφικά και πνευματικά, δημιουργώντας στους Νεοέλληνες ένα ασυνείδητο αίσθημα απομόνωσης.
Την ίδια στιγμή, οι ρίζες της προομηρικής γλώσσας δεν έμειναν ποτέ εγκλωβισμένες στην Ελλάδα. Μέσα από τις 300 φωνητικές μεταβολές, οι λέξεις μας ταξίδεψαν, μεταμορφώθηκαν και έγιναν το δομικό θεμέλιο (ο πηγαίος κώδικας) των σύγχρονων ευρωπαϊκών διαλέκτων. Όταν ένας ξένος λέει λέξεις καθημερινές, στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί αυτούς τους κρυφούς μηχανισμούς.
Το έγκλημα της εποχής μας συνίσταται στο ότι η επίσημη εκπαίδευση και η πολιτεία αρνούνται να αναδείξουν αυτή την παγκόσμια διάσταση. Αντί να διδάσκουμε στα παιδιά ότι η γλώσσα μας είναι η μήτρα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, περιοριζόμαστε σε μια στείρα, μουσειακή αποστήθιση κανόνων γραμματικής.
Το να εθελοτυφλούμε μπροστά σε αυτή την αλήθεια είναι μια μορφή πνευματικής ηττοπάθειας που στερεί από τη γλώσσα μας την οικουμενική της θέση.
Ας σταματήσουμε λοιπόν να βλέπουμε τα ελληνικά ως μια μικρή, τοπική γλώσσα. Είναι ένας παγκόσμιος ζωντανός οργανισμός που κρύβεται στο λόγο ολόκληρης της ανθρωπότητας!
Η άρνηση του Αιγαιακού Κώδικα δεν είναι απλά μια ακαδημαϊκή διαφωνία· είναι η εθελούσια παραίτησή μας από την ίδια την παγκόσμια πνευματική μας κληρονομιά.
Όταν ολόκληρος ο πλανήτης χρησιμοποιεί καθημερινά λέξεις που γεννήθηκαν στα σπλάχνα αυτής της ιερής γης, η δική μας σιωπή και η τυφλή υποταγή σε θεωρίες γραφείου ισοδυναμεί με προδοσία της αλήθειας.
ΔΕΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΚΑΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ – να το διευκρινήσουμε(!), αλλά απαιτούμε την πλήρη αποκατάσταση της ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.
Οι λέξεις δεν είναι απλά σύμφωνα και φωνήεντα· είναι ζωντανές ενεργειακές οντότητες που κουβαλάνε τη μνήμη των πρώτων θαλασσοπόρων του κόσμου.
Η αλήθεια δεν ζητάει την άδεια κανενός κατεστημένου για να υπάρξει. Σπάει τα δεσμά των δογμάτων, προσπερνά τους αυτοδιορισμένους προστάτες της ημιμάθειας και λάμπει στο φως.
Το πέπλο της λήθης σκίστηκε οριστικά.
Η ευθύνη της διάδοσης περνάει πλέον στα δικά σας χέρια. Μην γίνεστε θεατές στην παραποίηση της ιστορίας σας. Γίνετε οι φορείς της μεγάλης αφύπνισης. Διαδώστε το παντού, σπάστε τη σιωπή και επιστρέψτε το φως εκεί που ανήκει.
Το ταξίδι της επιστροφής στις ρίζες μας μόλις ξεκίνησε. Κάντε share τώρα! Και ναι, το share προερχεται από το ρήμα κείρω που θα πει κόβω σε μερίδια, δηλαδη μοιράζω, καθώς το κ υπέστη φωνητική μεταβολή στο συριστικό sh…
© Διονυσία Κλαρνετατζή – Σχολή Αειζωίας. Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση απευθείας από την ιστοσελίδα μας με ενεργό σύνδεσμο.
Παρακαλώ για copy-paste του άρθρου μόνο με πλήρη αναφορά της πηγής και ενεργό σύνδεσμο της Σχολής Αειζωίας, προς αποφυγή σύγχυσης, παρερμηνείας ή παρεξηγήσεων.
Με Αγάπη
Διονυσια
♥️